De oorlog tussen AI-bedrijven en de industrieën waarvan ze stelen woedt voort. AI-bedrijven zijn geen vreemden als het gaat om het schrappen van inhoud van echte makers zonder hun toestemming, en de entiteiten die de makers ondersteunen slaan terug. Twee muziekgeneratoren (Udio en Suno) worden geconfronteerd met een rechtszaak van topmuzieklabels.
Zoals met alles wat met de wet te maken heeft, gaan de zaken langzaam. Op dit moment is The New York Times nog steeds bezig met het aanklagen van OpenAI en Microsoft wegens het verwijderen van auteursrechtelijk beschermd materiaal van de site. Deze rechtszaak loopt al enkele maanden en we wachten nog steeds op de uitslag.
AI sleept een mes door verschillende sectoren, zoals schrijven en kunst, en heeft zijn zinnen gezet op de filmindustrie. Welnu, de muziekindustrie is niet immuun voor het mes. We hebben voorbeelden gezien van door AI gegenereerde muziek die de krantenkoppen haalde. Het is uiteraard een enorme klap in het gezicht van iedereen die echte muziek heeft gemaakt.
Twee muziekgeneratoren worden aangeklaagd door topmuzieklabels
De twee muziekgeneratoren in kwestie zijn Suno en Udio. Verschillende topmuzieklabels klagen deze bedrijven nu aan vanwege hun AI-muziekgenererende tools. De Recording Industry Association of America maakte deze rechtszaak maandag bekend.
De labels die bij de rechtszaak betrokken zijn, zijn Universal Music Group, Sony Music Entertainment en Warner Records. In de rechtszaak wordt een flink bedrag aan schadevergoeding geëist. Volgens het rapport vraagt het bedrijf $150.000 voor elk gestolen werk. Dat is een tabblad dat snel kapot kan gaan, afhankelijk van het aantal nummers dat is opgeheven.
De rechtszaak beweert dat de tools soortgelijke werken ‘uitspugen’. Dat is ongeveer hoe de meeste reguliere AI-tools werken. Mikey Shulman, CEO van Suno AI, zei dat de technologie “is ontworpen om volledig nieuwe resultaten te genereren, niet om reeds bestaande inhoud te onthouden en opnieuw uit te braken… maar in plaats van een discussie te goeder trouw te voeren, zijn ze teruggekeerd naar hun oude door advocaten geleide draaiboek ”, vervolgde Shulman.
Als dit instrument echter “volledig nieuwe werken” creëert, zou er toch geen rechtszaak aan de orde zijn? Bedrijven moeten ophouden mensen ervan te overtuigen dat hun tools volledig nieuwe werken creëren. We hebben zoveel voorbeelden gezien van tools die ervoor zorgen dat de inhoud extreem doet denken aan bestaand werk. We hebben het gezien van muziek tot kunst tot journalistiek.
We zullen moeten wachten op de uitkomst van deze rechtszaak. Het is niet te zeggen wanneer we de resultaten van de zaak kunnen verwachten.
