Het Amerikaanse Congres debatteert actief over een pakket wetsvoorstellen dat gericht is op het versterken van de veiligheid van kinderen online, waarbij één voorstel specifieke aandacht – en zorgen – trekt van grote technologiebedrijven. De App Store Accountability Act (ASA) beoogt een nationale standaard voor leeftijdsverificatie te creëren door de primaire verantwoordelijkheid te verschuiven naar App Store-exploitanten zoals Apple en Google. Volgens de wetgeving zouden deze bedrijven de leeftijd van een gebruiker moeten verifiëren om de toegang van minderjarigen tot bepaalde apps te beperken. Bovendien moeten ze deze informatie op een privacybeschermende manier beheren.
Zullen app-winkels gedwongen worden om de leeftijd van elke gebruiker in de VS te verifiëren?
Voorstanders, waaronder sponsors en technologiebedrijven als Pinterest en Meta, beweren dat de ASA een op gezond verstand gebaseerde oplossing biedt. Ze zijn van mening dat het vaststellen van één enkele federale norm gemakkelijker is voor ouders en de huidige ‘juridische puinhoop’ van regelgeving per staat vermijdt. Voor aanhangers van de industrie neemt het leggen van de lasten bij twee belangrijke poortwachters ook de druk weg van individuele app-ontwikkelaars, die anders complexe verificatieprotocollen zouden moeten beheren.
Ondanks deze steun hebben Apple en Google publiekelijk hun diepe zorgen geuit. Deze zijn vooral gericht op privacy en verwijtbaarheid. Zij stellen dat het eisen van voortdurende leeftijdsverificatie en het delen van gegevens nieuwe, onnodige risico’s voor de privacy van minderjarigen met zich meebrengt. Bovendien suggereren critici dat de ASA de schuld fundamenteel afschuift. Door App Stores te verplichten de initiële leeftijdscontrole uit te voeren, kan het onvermogen om schadelijke inhoud te beperken terechtkomen bij de App Store-exploitant, in plaats van bij de oorspronkelijke makers van de inhoud of sociale-mediaplatforms die verantwoordelijk zijn voor moderatie.
Deze regelgevende sluiproute, gericht op de App Store als voornaamste knelpunt, wordt nu al juridisch onderzocht. Een soortgelijke leeftijdsverificatiewet die in Texas is aangenomen, is momenteel onderworpen aan juridische uitdagingen. De stemmen die ertegen zijn, vragen zich af of dergelijke ingrijpende maatregelen het Eerste Amendement schenden door de toegang tot juridische meningsuiting te beperken.
Internationale waarschuwingen en onbedoelde gevolgen
Wetgevers moeten nog een perfecte wetgevende oplossing vinden. Het zal geen gemakkelijke klus zijn, omdat het alle partijen tevreden moet stellen zonder nieuwe problemen voor algemene gebruikers te creëren. De ervaringen van andere landen dienen als een waarschuwend verhaal.
De Britse Online Safety Act, die tot doel had de toegang tot schadelijke inhoud te beperken, vereiste een uitgebreide leeftijdsverificatie op veel websites en diensten. De implementatie heeft tot aanzienlijke wrijvingen geleid. Sommige sites kozen er zelfs voor om Britse gebruikers volledig te blokkeren. De vereisten moedigden gebruikers ook aan om VPN’s te gebruiken om de beperkingen te omzeilen of leidden tot het verzamelen van gevoelige gegevens zoals ID’s of creditcardgegevens. Dit vergroot ongetwijfeld de algemene veiligheidsrisico’s.
Het debat over de ASA laat zien hoe moeilijk het is om een evenwicht te vinden tussen de intentie van de regelgeving en de praktische uitvoering ervan. Het online beschermen van kinderen is een duidelijke en prijzenswaardige doelstelling. Het creëren van één enkele federale norm die nieuwe vereisten voor het delen van gegevens oplegt, de privacyinstrumenten van consumenten ondermijnt en makers van inhoud mogelijk van hun verantwoordelijkheid ontslaat, blijft echter een complexe uitdaging die het Congres moet oplossen.
